Wiele oryginalnych aborygeńskich nazw zostało przywróconych, bądź przypomnianych, jak w przypadku nazw nowoczesnych ulic bądź dzielnic.

Cronulla, Parramata, Cabramatta, Warringah to tylko kilka z tych aktualnie używanych w Sydney.

Finger Wharf (Palczasta Przystań) swą nazwę zawdzięcza największemu na świecie budynkowi o konstrukcji opartej na słupach posadowionych na dnie morza.

Ukończony on został w 1915 roku i od tego czasu przez przeszło 70 lat służył jako magazyn wełny przeznaczonej na eksport. Po przebudowie i remoncie utworzono tu luksusowe apartamenty. Mieszka tutaj między innymi aktor Russel Crowe.

W okolicy znajdują się również inne, nieco mniejsze budynki o podobnej konstrukcji, między innymi Sydney Theater (Teatr Sydney), który odwiedzimy w kolejnym odcinku.

Po lewej: położony przy William Street dom towarowy sieci Westfield. Po prawej: centrum handlowe Terrace Tower, zawdzięczające swoją nazwę schodkowej konstrukcji balkonów wieńczących budynek.

Pewnego razu poproszono mnie o nagranie kilku ścieżek gitarowych. Realizacją zadania zajął się Steven w swoim domowym studio, przy Victoria Street w dzielnicy Potts Point.

Miejsce to położone jest na ostrym uskoku skalnym tak, że wjazd do sąsiadującego ze studiem Stevena wielopoziomowego parkingu znajduje się na wysokości nabrzeża Woolloomoolloo, a dach równa się poziomem z Victoria Street.

Na dachu utworzono park, z którego rozciąga się wspaniały widok na zatokę i budynki w centrum.

Kiedy skończyłem swoją partię, wdrapałem się na zwieńczony przejrzystą kopułą daszek klatki schodowej parkingu, skąd postanowiłem zrobić kilka zdjęć.

Ludzie spacerujący w parku ostrzegali mnie, że mogę mieć z tego powodu kłopoty. Sydney jest bardzo uporządkowanym miastem, co ma swoje dobre i złe strony. O dobrych już pisałem, a złe to sprawa względna.

Za próbę wspięcia się na Most Zatokowy grozi grzywna 5500 A$, o czym skwapliwie poinformował mnie strażnik, choć wcale nie zamierzałem tego robić, a jedynie z zainteresowaniem przyglądałem się potężnym filarom.

Nie wolno też prowadzić samochodu boso ani w klapkach typu "japonki", wyrzucać butelek przez okno samochodu (co wydaje się oczywiste - ok. 200 A$), a podobno nawet jeździć z "zimnym Łokciem", o czym słyszałem z niepewnego źródła, dlatego należy podejść do tego tematu z dystansem.

Przez długie lata "maluch" był najbardziej popularnym samochodem w Polsce. Swojej popularności nie zawdzięczał niestety zaletom konstrukcji, a tym, że... nie mieliśmy wielkiego wyboru.

Dziś wydawałoby się, że samochód, na który skazanych było setki tysięcy polskich rodzin to pomyłka motoryzacji, o której świat nie powinien się dowiedzieć.

Nic podobnego. Fiat 126p (produkowany na Włoskiej licencji) doczekał się eksportu do 19 krajów rozrzuconych po całej kuli ziemskiej. Z bardziej egzotycznych wymienię Chiny, Kubę, Grecję, Chile, Nową Zelandię i Australię (tu pod nazwą FSM Niki).

Tutaj znajduje się dość zabawny komentarz pewnego człowieka, któremu nie mieści się w głowie koncepcja samochodu, który dla niego jest "abominacją", podczas gdy dla nas przez wiele lat stanowił normę.

Oto kolejna "abominacja" - Cadillac Eldorado z 1959 roku. Najczęściej produkowany w kolorze różowym ponad sześciometrowej długości samochód waży prawie 2.5 Tony i napędzany jest silnikiem o pojemności 6390 cm³.

Dwa dziwactwa, dwa bieguny.

Nadszedł czas zmiany miejsca zamieszkania. Wciąż pozostając w dzielnicy Bondi, przenoszę się bliżej plaży.

Mieszkanie dzielić będę z parą Franzuzów - Benjaminem i Clemance.

Zanim trafiłem w to miejsce, do uwzględnienia miałem też mieszkanie z pewną Nowozelandką, która ugościła mnie spaghetti z... mięsem kangura.

Wtedy jadłem je pierwszy i ostatni raz. Podobno jego walory smakowe są dość wątpliwe, trudno mi to jednak ocenić, bo mimo że kucharka niewątpliwie wykazywała dobrą wolę, niekoniecznie najlepiej radziła sobie w kuchni.

Francuscy goście na imprezie.

Pewnego wieczoru spacerując deptakiem przy Bondi Beach zauważyłem grupę ludzi tańczących dziko w rytm muzyki techno serwowanej przez didżeja.

Ten mały happening, jak się okazało, był reklamą sklepu z odzieżą dedykowaną takim właśnie imprezom, a prowadzonego przez trzy egzotyczne dziewczyny.

Kiedy ich zapytałem o pochodzenie, prosiły, żeby zgadnąć. Celowałem w Brazylię, Portugalię i inne kraje Ameryki południowej. Pudło - bo wszystkie przybyły z Izraela.

Bondi to dzielnica, w której społeczność żydowska jest bardzo liczna, jednak w przewadze są to Żydzi rosyjscy.

Oto gwiazda dzielnicy. Tego postawnego mężczyznę często spotkać można w okolicach Bondi Beach lub Bondi Junction. Sam widziałem go kilkukrotnie, za każdym razem w innym... damskim przebraniu.

W Sydney panuje bardzo duża swoboda obyczajów. Transwestyci, transseksualiści, czy też zwykli przebierańcy nie powodują sensacji czyniąc miasto weselszym.